در یادداشتی مطرح شد؛

با اهمیت ترین چالش های کسب و کارهای نوپا در زمینه هوایی

با اهمیت ترین چالش های کسب و کارهای نوپا در زمینه هوایی

بست روید: رییس گروه هوایی ستاد توسعه فناوری های فضایی معاونت علمی در قالب یادداشتی، شاخص ترین چالشهای کسب و کارهای نوپا در زمینه هوایی را مورد بررسی قرار داد و راهکارهایی ارائه نمود.



به گزارش بست روید به نقل از مهر، آرش خانباشی* در یادداشتی که در اختیار مهر قرار داده به بررسی چالشهای کسب و کارهای نوپای حوزه هوایی پرداخته است.
متن این یادداشت به شرح زیر است:
اصلی ترین انگیزه ای که عامل تاسیس مراکز نوآوری، مراکز رشد و... بوده و می توان ادعا کرد تمام این مراکز برای پاسخ به آن ایجاد شده اند، ارتباط بین دانشگاه بعنوان محل تولید علم با صنعت است. دانشگاه عموما منشأ شکل گیری ایده بوده و ایده به خودی خود (در صورت تبدیل نشدن به محصول) دارای ارزش تجاری بالایی نیست. آنچه که در این میان از اهمیت زیادی برخوردار است، تبدیل این ایده های نشأت گرفته از فضای دانشگاه به محصولات قابل عرضه در بازار است.
پس بطور کلی آن ایده هایی باارزش هستند که به محصولات سودآور در بازار تبدیل شوند و در مرحله بعدی نیازهای صنعت را برطرف کنند. باید توجه داشت که زیستگاه اصلی مراکز نوآوری، دانشگاه ها و در صورت وجود، مراکز آموزشی متصل به صنعت ( مانند دانشگاه صنایع هوایی) است.
وظیفه ای که به مراکز نوآوری سپرده شده، شناسایی، انتخاب و هدایت ایده ها و گروههای نوآور است. این مراکز با ایجاد زمینه های مناسب (فضای کار اشتراکی، کارگاه ها، امکانات و... ) موجب شکل گیری گروههای نوآور حول آن ایده ‍ ها و حرکت آنها به سمت شرکت شدن می شوند. با اهمیت ترین کمکی که مراکز نوآوری در این مرحله به گروههای نوآور می کنند، تبدیل ایده به یک محصول قابل عرضه است.
گام بعدی که باید برداشته شود، ورود این شرکت های دانش بنیان به صنعت است. شرکت های دانش بنیان در این مرحله بدلیل وابستگی شان به دانشگاه توان کافی برای ورود به صنعت را ندارند و اینجاست که شتاب دهنده ها اهمیت پیدا می کنند. شتاب دهنده ها در حقیقت همان شرکت های مادر و هلدینگ ها هستند که در اینجا وظیفه آنها هدایت و اتصال شرکت های دانش بنیان به بازار (تجاری سازی) و ویرایش ایده های نوآورانه که حالا به محصول قابل ارزیابی تبدیل گشته اند، مطابق با نیاز صنعت است
شاخص ترین چالشی که کسب وکارهای نوپا در زمینه هوایی با آن مواجه بوده و در زمینه های دیگر صنعت به اندازه حوزه هوایی بر آن تاکید نمی گردد مسئله استاندارد است. صنعت هوایی با سابقه طولانی در موضوع استاندارد و توجه فراوان به سلامت مسافر بعنوان مصرف کننده اصلی خدمات، دارای دامنه وسیع و گسترده ای در زمینه مستندات و الزامات استاندارد است.
به دلیل این که بیشتر شرکت های فعال در زمینه هوایی ایران در پاسخ به نیازهای حوزه نظامی ایجاد شده اند و به صورتی زادگاه نظامی دارند و همین طور بدلیل این که الزامات و استانداردهای حوزه نظامی به جدیت و سختی استانداردهای حوزه تجاری (غیرنظامی) نیست، متاسفانه در حوزه استاندارد بودن محصولات و برخوردار بودن آنها از شاخصه های استاندارد جهانی (در حوزه تجاری) سرمایه گذاری نشده است.
در صنعت هوانوردی بالابودن سطح استاندارد کالا از اهمیت بالایی برخوردار بوده و خطوط هوایی بعنوان مصرف کننده های اصلی، قطعات و محصولات مورد نیاز خودرا از شرکت های خوشنام (Reliable) تهیه کرده و دراین زمینه ریسک نمی کنند. می توان گفت یکی از اقدامات ضروری که در این رابطه باید صورت گیرد، تغییر فرهنگ در صنعت هوانوردی به سمت فرهنگ تجاری و غیر نظامی و همین طور جاانداختن اهمیت مسئله استانداردهاست که تا حد زیادی بر دوش نهادهای سیاست گذار و تصمیم گیر در زمینه هوایی است.
در حال حاضر می توان گفت شرکت های فعال در صنعت هوایی نسبتا به یک بلوغ در تولید محصول و دستیابی به فناوری رسیده اند، و با اهمیت ترین مسئله ای که با آن مواجهند، مسئله استاندارد است. استانداردها خود البته انواع مختلفی داشته که شاخصه های تعدادی از آنها از بقیه آسان تر است. قسمتی از استانداردها، مربوط به هواپیما و قطعات آنست که سازمان هواپیمایی کشوری بر آنها نظارت دارد، تعدادی از آنها (مثلا در زمینه رادار، روشنایی باند فرودگاه و... ) مستقیما مربوط به هواپیما نیستند. سازمان هواپیمایی کشوری بر روی این استانداردها نظارتی ندارد. دراین زمینه ستاد توسعه فناوری های فضایی و حمل و نقل پیشرفته با همکاری سازمان ملی استاندارد، اسنادی را تنظیم کرده که بتوان بر آن تکیه کرد. این امر علاوه بر اهمیت قانون گذاری، در آشنایی و تطبیق پذیری استارت آپ ها با استانداردهای حوزه هوایی بسیار موثر است.
یکی از اقداماتی که در امتداد حل چالش عدم تطابق محصول با استانداردها می تواند مثمر ثمر باشد، ملزم کردن استارت آپ های حوزه هوایی به گذراندن دوره آموزشی مربوط به استانداردها (مانند قسمت ۲۱ که برای حوزه طراحی و تولید قطعات است)، یا برگزاری همین آموزش ها توسط مراکز نوآوری هوایی برای گروههای زیرمجموعه آنهاست. اینگونه، گروههای نوآور با آشنایی کامل نسبت به الزامات و ملاحظات صنعت هوایی، مبادرت به فعالیت در این عرصه کرده و کیفیت محصول و یا خدمت ارائه شده توسط آنها مطابق با استانداردهای بین المللی خواهد بود.
دیگر اقدامی که دراین زمینه باید انجام گیرد، تبیین و تشریح استانداردهای مختلف حوزه هوایی و تنظیم سندهایی برای صنعت هوانوردی مطابق با شرایط و امکانات کشور- مشابه آنچه ستاد توسعه فناوری های فضایی و حمل و نقل پیشرفته و سازمان ملی استاندارد تنظیم کردند- توسط نهادهای ذی ربط و نظارت بر اجرای آنها است. اهمیت تطابق مستندات و الزامات با امکانات کشور از این جهت است که هم اکنون ابزار مورد نیاز برای سنجش استاندارد بودن برخی قطعات و سیستم های هواپیما در کشور وجود ندارد.
شرکت ها برای اثبات خود در زمینه هوایی، در حوزه های مختلف مبادرت به فعالیت و سرمایه گزاری نموده و در هرکدام از زمینه ها به محصولی در حد متوسط می رسند. ولی گاهی تنها یک مورد از محصولات، مورد نیاز صنعت بوده و به فروش می رود. این رویه علاوه بر بالا بردن هزینه های شرکت سبب کاهش کیفیت کالا نیز می شود. در مقابل اگر شرکتها بر روی یک محصول و یا یک نیاز خاص تمرکز کنند و تمام سرمایه گذاری آنها روی آن باشد، کیفیت محصول یا خدمت ارائه شده توسط آن بمراتب افزایش می یابد. البته این مسئله بدین معنا نیست که از سرریز تکنولوژی در عرصه های دیگر استفاده نشود بلکه به این معناست که ابتدا باید در یک عرصه خاص به تخصص لازم رسید سپس به سراغ عرصه های دیگر رفت.
بعضا گروههای نوآور در تولید و طراحی قطعات و سیستم هایی وارد می شوند که به هیچ وجه صرفه اقتصادی نداشته و بازاری برای آن محصولات وجود ندارد. نکته حائز اهمیت اینست که استارت آپ ها باید بر روی نیازهایی تمرکز کنند که برای کسب وکار آنها صرفه اقتصادی داشته باشد.
بدلیل خاستگاه نظامی که بیشتر شرکت های فعال در زمینه هوایی دارند، فرهنگ نگاه تجاری و مبتنی بر بازار در زمینه هوایی رواج پیدا نکرده است. در زمینه نظامی، بدلیل راهبردی بودن و همین طور لزوم محرمانه ماندن تکنولوژی که به تبع خود محدود بودن در ارتباطات را عامل می شود، صرفه اقتصادی داشتن تولید یک محصول و یا تکنولوژی اولویت نداشته و دستیابی به آن محصول (بعضا به هر قیمتی) اهمیت بیشتری دارد. اما در عرصه غیر نظامی، تولید یک محصول منوط به صرفه اقتصادی داشتن آنست. استارت آپ ها به سبب خاستگاه اقتصادی آنها و وابستگی حیات آنها به سودآوری (راه اندازی خط تولید، استخدام نیروی کار و... ) باید سراغ تولید کالاها و یا طراحی سیستم هایی بروند که توجیه اقتصادی داشته باشد.
یکی از راه های آشنا کردن استارت آپ ها با نیازهای حوزه هوایی، ارائه و تشریح نیازهای مختلف من جمله نیازهای فناورانه از طرف هواپیمایی ها و شرکت ‎های فعال است. این اتفاق سبب شکل گیری استارت آپ هایی حول آن نیازها می شود که این روند در نهایت چالش مورد بحث را برطرف می کند.
مشکلی که بر سر راه این مسئله قرار دارد، استرتژیک بودن برخی نیازهای این شرکت هاست. آنها در صورت تشریح و تببین نیازهای خود، در حقیقت ضعف های خودرا در معرض عموم قرار داده و راه های لطمه زدن به این شرکتها (توسط تحریم و... ) هموار می شود. برای پیش گیری از این اتفاق راهکاری که باید اتخاذ شود، از مسیر همکاری بین مراکز نوآوری و شرکت های حوزه هوایی می گذرد.
به این صورت که مراکز نوآوری نیازهای شرکتها را به چندین پروژه و ریزمسئله تقسیم کنند و آنها را بین مراکز مختلف که توان حل آنها را دارند، از دانشگاه ها و مراکز صنعتی تا تیم های تخصصی فعال در مرکز نوآوری بسپارند. البته لازمه این امر وجود ارتباط عمیق بین مرکز نوآوری با مراکز علمی و صنعتی و نیز شناخت دقیق مرکز از حوزه هوایی است. این روشی است که سازمان ناسا برای برطرف نمودن چالش ها و نیازهای خود در بر می گیرد.»
*رئیس گروه هوایی ستاد توسعه فناوری های فضایی معاونت علمی و فناوری


منبع:

1400/08/02
12:47:28
5.0 / 5
658
این مطلب بست روید چطور بود؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات کاربران در مورد این مطلب بست روید
لطفا شما هم نظر دهید
= ۴ بعلاوه ۵
BestRoid اندروید